Zuid-Afrika Gamedrive Vakantie - Reisverslag Krugerpark Gamedrive
Vlag Zuid-Afrika

Zuid-Afrika Rondreis
Reisverslag Krugerpark Gamedrive

Schrijf een review over dit reisverslag
Schrijf een review over ons Zuid-Afrika reisverslag en verdien tot 50 € korting op je volgende reis!

Reisverslag Zuid-Afrika Rondreis met foto's: OneStop-Travel-Team (Els en Robert)
Wij hebben een geweldige reis naar Zuid-Afrika gemaakt. Reisdoel was het Krugerpark en Sabi Sabi.
Wij hebben gelogeerd in Tinga Narina, Pezulu Tree Houses en Sabi Sabi Earthlodge.

Highlights van onze Zuid-Afrika Rondreis met Gamedrive Safari

Tinga Narina Lodge
Sabi Sabi Earth Lodge
Pezulu Treehouses
Jessica, het tamme nijlpaard

Johannesburg - Het begin van een geweldige reis

Op zaterdag 25 april 2009 begint ons avontuur door Zuid-Afrika op het vliegveld van Johannesburg.
De vier locaties die we bezoeken, bevinden zich in de provincies Limpopo en Mpumalanga.
We beginnen in Tinga Narina Lodge , vlakbij Skukuza in het Krugerpark. Onze tweede locatie is Pezulu Treehouses, vlakbij Hoedspruit. Vervolgens trekken we weer naar het Krugerpark naar Sabi Sabi Earth Lodge en we sluiten af in Pezulu.
We moeten in een uurtje of zeven van Johannesburg naar naar het Krugerpark rijden,
maar niet alles zit mee, waardoor we maar net op tijd binnen de hekken van het Krugerpark arriveren.
Je moet voor 18.00 uur binnen zijn.
De wegen in Zuid Afrika zijn opmerkelijk goed, maar de bewegwijzering niet, waardoor we een onverwachte 'sight-seeing' door Pretoria maken.

"You've got a problem!!!"

Als we na een tijdje doorhebben dat we fout zijn gereden, komen we aan bij een tolpoortje.
De donkere dame heeft geen medelijden met ons, betalen en doorrijden!!!
We geven de creditcard, want we hebben nog niet gepind, dus geen contante rands.
Helaas worden uitsluitend Zuid-Afrikaanse creditcards geaccepteerd; ook de pinpas en euro’s worden afgekeurd.
We zitten klem en de dame achter de kassa vindt het duidelijk niet haar probleem.
Uit onverwachte hoek schiet hulp tegemoet: de mensen achter ons willen wel voor ons betalen.
Omdat we direct moeten keren, herhaalt exact ditzelfde tafereel zich nog een keer aan de andere kant van de weg.
Tip: Ga niet autorijden zonder Zuid-Afrikaanse Rands op zak!

Naar het Krugerpark

Via Machadodorp rijden we door de Drakensbergen richting Nelspruit. We passeren kraampjes met fruit en houtsnijwerk en krottenwoningen met huisjes van leem en golfplaat.
De snelweg is redelijk rustig, de pick-up is hier de meest gebruikte auto en ook fietsers worden op de snelweg toegelaten.
Steeds denken we dat het niet ver meer is, Nelspruit, Hazyview, Kruger Gate, Tinga, maar iedere keer moeten we nog een heel eind. Uiteindelijk komen we gelukkig net op tijd bij Tinga Narina Lodge in het Krugerpark aan.
Het Krugerpark is 380 km lang, 60 km breed en heeft een totale oppervlakte van ongeveer 20.000 km2. Het zuidelijke deel van het park, het laagveld, ligt in de provincie Mpumalanga en het noordelijke deel in de Limpopo Provincie. In het noorden grenst het Krugerpark gedeeltelijk aan het in Zimbabwe gelegen Gonarezhou Nationale Park, terwijl het in het oosten grenst aan gebieden met wilde dieren in Mozambique. Het gebied is uitgeroepen tot een grensoverschrijdend natuurreservaat.
Het Krugerpark breidt zich flink uit naar het westen. Zodra de oppervlakte van een 'private reserve'
groot genoeg is, mag een grondbezitter de 'Big Five' aankopen, zoniet, dan zijn alleen impala's en andere graseters toegestaan.
Om deze reden is het vaak interessant om het hek naar het oosten (Krugerpark) weg te halen. Op deze manier is Sabi Sabi (zie hieronder) ontstaan. Tinga is een privégebiedje in het Krugerpark en Pezulu, waar we het grootste deel van de reis verblijven, is een gebied met uitsluitend grazers en af een toe een verdwaalde luipaard.

Tinga Narina Lodge


Bij Tinga Narina Lodge worden we ontvangen met een cocktail en krijgen we uitleg over het verblijf hier. Dit gigantisch luxe complex ligt in het Krugerpark en het is niet afgeschermd door een hek. We mogen ’s morgens en ’s avonds dan ook niet zonder bewaker ons huisje verlaten.
We hebben uitzicht over de Sandrivier. In sommige gebieden van het Krugerpark liggen rivieren
voor een groot deel droog, maar het is levensgevaarlijk om erdoorheen te wandelen. Er zitten teveel gevaarlijke dieren, waaronder de buffel. Nog niet zo lang geleden is hier vlakbij een ranger gedood door een agressieve buffel. De huisjes liggen hoog op palen, evenals de terrassen, die voorzien zijn van een whirlpool. Romantisch bedje en badje! En een douche buiten. Het is hier echt geweldig!!!

Game Drives


Zowel 's morgens (vertrek 6 uur) als 's avonds (vertrek 4 uur) worden er 'game drives' georganiseerd. Deze 'game drives' duren ongeveer 3 uur.
's Morgens is het echt koud en zijn we blij met de dekens en handschoenen, die in de landrover voor ons klaarliggen.
's Avonds schijnt de tracker (sporenzoeker) met een lamp.
We vertekken in een open landrover met een ranger en een tracker.
Halverwege de 'drive' mogen we uit de auto om even de benen te strekken.
's Morgens wordt er dan koffie en koekjes geserveerd en 's avonds lekkere drankjes en hapjes.
Deze 'sundowners' zijn heel speciaal. Het wordt heel snel donker! Tinga heeft een eigen stuk park met onverharde wegen. Er staat geen afsluitend hek, maar er staan
wel bordjes verboden toegang, wat wel de toeristen, maar niet de dieren weghoudt.
En ons ook niet, want als gast van Tinga Narina mag je overal in. Ontbijt en diner volgen steeds na de 'game drive'. Voor het vertrek in de ochtend krijgen we 'rusks', typisch afrikaanse harde koeken en koffie.
Het diner is buiten in het gewone restaurant of in de boma: een plaats met in het midden een groot vuur. Tijdens het eten horen we gegnuif en spetterplonst er een dikke hippo in de rivier.
Je zou bijna zin krijgen om ook het water in te springen, het klinkt zo vrolijk uitnodigend!

Het eten bij Tinga Narina is bijzonder lekker!

The 'Big Five'

Echt moeite hoef je er niet voor te doen, want in het Krugerpark kom je ze gegarandeerd tegen:
'the Big Five'! Te beginnen met de drie gevaarlijkste, de vegetariërs(!): neushoorn, buffel en olifant. De zon is al bijna onder als we een groep van misschien wel tweehonderd buffels benaderen.
De ranger rijdt er voorzichtig kriskras door.
Ze trekken zich niets van de landrover aan, maar uitstappen is levensgevaarlijk.
De buffel is het agressiefste dier van de 'Big Five' en wordt door jagers 'Black Death' genoemd. De buffels lijken ons wel te zien, maar ondernemen weinig.
Je hoort hier alleen het geluid van gras dat vermalen wordt door talloze enorme kaken.
Er zijn veel kalfjes, ze spelen en kijken je vrolijk aan.

Olifanten

Helaas zijn er momenteel veel te veel olifanten in en rond het Krugerpark. De enorme kolossen vellen de ene na de andere boom, waardoor andere dieren het onderspit delven.
Een voorbeeld hiervan is de bromvogel, die geen nest meer kan maken en nu met uitsterven wordt bedreigd. Puberende olifanten kunnen heel opstandig en vervelend zijn. Daar moet je dan ook echt voor oppassen, ook al denk je veilig in je autootje te zitten.
Linkerfoto: een olifant die rouwt bij de botten van een overleden familielid.

Nummer vier van de Big Five: Koning Leeuw

De voor- en de achterkant van het gelijk.....
De mannen worden veel minder oud dan de damesleeuwen, omdat ze vreselijk met elkaar vechten. Deze leeuw heeft een behoorlijke wond aan zijn neus.
Zodra een macho de leiding over een nieuwe groep heeft afgedwongen, worden alle welpen gedood, nakomelingen van de vorige 'boss'.

De leeuwen vinden ons geen boeiend hapje........

En dan........................nummer vijf, het luipaard!!!!


De zon gaat onder en Pieter, onze ranger, krijgt het bericht dat er een luipaard is gesignaleerd.
We zien hem al snel, maar hij duikt het gras in. We volgen hem door het hoge gras met de landrover. Hierbij sneuvelen verschillende jonge boompjes.
De luipaard loopt rustig verder en lijkt zich niets van ons aan te trekken.
We volgen hem een heel eind de bush in, terwijl Goodman, onze tracker, hem met de lamp beschijnt.
Na een tijdje ploft de poes neer en gaat hij zich wassen.
Hij vindt het allemaal prima, ook al beschijnen we hem met een lamp.

The 'Ugly Five'

Terwijl iedereen de 'Big Five' op zijn verlanglijstje heeft, kijken wij ook uit naar de 'Ugly Five':
De maraboe, vale gier, gnoe, hyena en wrattenzwijn.

De maraboe, onvergelijkbaar lelijk, heeft lange witte stelten en gemene oogjes in een bloedrode kop.
Maar ook de vale gier scoort hoog in de top tien van lelijkste dieren. Een hyena komt naar ons toe en kijkt ons guitig aan. Hij wil spelen, benadert ons tot op een meter afstand en gaat dan gek doen in een watertje, waarbij hij een groep eenden verstoort.De uitwerpselen van de hyena zijn lichtgroen en verkleuren later wit door oxidatie van calcium
(van de botten die hij eet). Dit is weer een goede bron van calcium voor bijvoorbeeld schildpadden.
Hyena's eten voor een groot deel aas, maar soms vangen ze zelf hun eten.
Verder zijn ze gek op schoenen, die kun je in het Krugerpark dus beter niet buiten laten staan. Twee hyena's hebben een slang die ze naar elkaar lijken over te gooien.
Ze trekken guitige koppen, zijn erg nieuwsgierig en absoluut niet bang. De 'warthogs' of penseelzwijntjes gaan op hun knietjes om te eten.
Ze zien er goedig uit, maar uit ervaring weten we dat je deze chagerijntjes beter niet kunt aaien.

Door het Krugerpark naar Pezulu Treehouses

Na drie dagen Tinga Narina is het tijd om in de auto te stappen en naar Pezulu te rijden.
We nemen de weg door het Krugerpark, zodat we nog wat dieren kunnen zien.
Via Skukuza rijden we naar Tshokwane, waar een picknickspot is. Het wemelt er van de vogels,
vooral veel blauwe kraaien, de nationale vogel van Zuid Afrika. Na Tshokwane rijden we via Satara naar een van de vele uitgangen van het Krugerpark: Orpen Gate. We helpen een trage kameleon met het oversteken van de weg (oeps, je mag eigenlijk niet de auto uit,
maar gelukkig hielden alle roofdieren net siësta).
We zien ontzettend veel dieren en staan regelmatig stil om een nòg betere foto te maken.
De bavianen vermaken zich prima en trekken zich duidelijk helemaal niets van ons aan, hihi Onderweg passeren we enorme stukken savanne die in brand staan, wat een troosteloze aanblik biedt.
Hier zitten vaak veel grote insecten op de weg die op de auto afvliegen als je langsrijdt.
Een lugubere aanblik. Deze branden zijn aangestoken om nieuwe bomen de ruimte te geven.
Zonder fout te rijden komen we bij Orpen Gate aan. We moeten de kofferbak openmaken en ons toegangsbewijs laten zien. We passeren nog een keer een gate en rijden dan richting Klaserie.
Op deze weg mag je 130, ook al is dat niet verstandig, want soms tref je een groepje koeien op de weg aan en we passeren regelmatig een fietser.
Bij Guernsey Conservancy rijden we weer een wildpark binnen. We zien direct giraffen, impala’s, zebra’s. De weg is hier smal met los zand en veel heuveltjes. Wel lachen!!!! Zeker als we na een aantal dagen ervaring hierin krijgen en zo hard mogelijk over deze weg, ook wel de 'rollercoaster' genoemd, proberen te stuiteren.

MacBushburger


De impala is een antilope die in het Krugerpark zo veelvuldig voorkomt, dat je er bij terugkomst in Nederland, nauwelijks een foto van gemaakt blijkt te hebben. Met z'n 65 kilo is dit dier niet veel meer dan een tussendoortje voor leeuwen, cheetah's, luipaarden en hyena's; de fastfood van de savanne dus.
Het is dan ook grappig om te zien, dat de impala een soort 'M' van McDonalds op zijn achterwerk lijkt te hebben.
De eerste boomhut die we voor vier dagen betrekken, de 'Honeymoon Treehouse', is gebouwd in een Huilboerboom. Pezulu heeft 7 boomhutten, een restaurant, de receptie en een boma. De huilboerboom is de bruidssuite en hij is comfortabeler dan je zou denken!
Er is zelfs een bad in deze boomhut.

Het balkon met de schommelstoelen is heerlijk om te relaxen, wat we dan ook uitvoerig doen.
Zodra de avond valt, krijgen we bezoek van kikkertjes en krijgen we het duistere gevoel dat we
hier niet alleen zijn....................................................
Plotseling zien we het!!!!!!!!!!!!!!! We worden bekeken door drie paar ogen.

Dat blijken de vaste bewoners van onze boom te zijn: drie bushbaby’s, ook wel 'nach-apies' genoemd.
Na ons een minuutje begluurd te hebben, lopen ze over de balustrade naar de rand en springen
in een boom die onder onze boomhut staat. De volgende dag blijkt dat de bushbaby’s een zak chips hebben aangebroken, maar het blijkbaar toch niet zo lekker vonden.
Na zevenen krijgen we het teken (trommelgeluiden) om naar de boma te gaan, waar het eten
geserveerd wordt in het midden op een grote ronde steen met een vuur in het midden.
Als we in het donker naar de boomhut teruglopen, struikelen we bijna over een giraffe die languit in het struikgewas ligt. Geschrokken staan we oog in oog met elkaar en kiezen we ieder het hazepad.
Maar niet alleen buiten stuit je letterlijk op verschillende dieren, ook in de hut is het oppassen geblazen.
Slapen in een boomhut betekent automatisch bezoek van gasten die soms best een beetje griezelig zijn..........
We krijgen bezoek van een Marbled Treesnake, maar op dat moment denken we dat het misschien
wel een zwarte mamba is! Ritselend vertrekt hij weer naar een ander stekkie.
Die nacht horen we heel veel geluiden. De natuur komt tot leven: impala's 'grunten', in de verte brullen de leeuwen en we horen een noodroep van een impala. Een beetje eng is het wel.
De volgende ochtend horen we dat een luipaard een impala heeft gepakt.

In dit gebied, Quernsey, zijn geen roofdieren aanwezig, maar een luipaard laat zich
door geen enkel hek tegenhouden.
Waar niemand bij stilstaat, is dat luipaarden in Zuid Afrika OVERAL voor kunnen komen.
In Pezulu loopt een familie buffels rond, waardoor we op een ochtendje toch maar even
wachten met uit onze boom klauteren.

Sabi Sabi Earth Lodge

Na vier nachtjes in een boom te hebben overnacht, rijden we weer in dik vier uur terug naar het Krugerpark.
Dit keer verblijven we niet in het Krugerpark zelf, maar in het park Sabi Sand, dat privé-eigendom is en grenst
aan het Krugerpark.
Er is geen hek tussen dit park en het Krugerpark. Je hebt in dit park meer kans om veel dieren
te zien en je komt heel weinig toeristen tegen.
Via de zoveelste 'dirtroad' rijden we naar de receptie van de Sabi Sabi Earth Lodge.
Het is adembenemend mooi, er staan lekkere drankjes en hapjes voor ons klaar op een enorme schaal.
Onze lodge is een tikkeltje anders dan wat we van de afgelopen dagen gewend waren:
het lijkt wel een balzaal waar we ons in bevinden.
Opmerkelijk aan de 'Earth Lodge' is dat zowel de buiten- als de binnenmuren bedekt zijn met bruine leem met stro.
De lodges liggen tegen heuvels gebouwd, waardoor het lijkt alsof ze half onder de grond liggen.
In onze achtertuin bevindt zich een whirlpool en kun je verrast worden door bijvoorbeeld hyena's of andere wilde dieren, want ook hier geldt, dat er uit eindelijk een hek om ons EN de dieren is, maar niet TUSSEN ons en de dieren. We moeten bellen om opgehaald te worden, want ook hier mag je ’s morgens en ’s avonds niet zelfstandig van of naar je lodge. Als lunch bestellen we een broodje met salade van geroosterde pompoen, pijnpitten, sla,
bietjes en haloumi met een balsamicodressing.
Na de gamedrives worden we verwelkomd met een frambozensmoothie. Alles is even schitterend opgemaakt en het smaakt voortreffelijk.

Ook bij Sabi Sabi worden twee keer per dag gamedrives georganiseerd. Halverwege de avondgamedrives stappen we uit om een borrel te drinken, een 'sundowner'.
Pieter, onze ranger vertelt over de domme gnoes en de slimme zebra’s: zebra’s laten gnoes bij de drinkplaats altijd als eerste drinken. Dat vinden de gnoes erg aardig, maar daar hebben ze een speciale bedoeling mee: de zebra's testen zo uit of er krokodillen aanwezig zijn.

Restaurant de Giraffe, dag 1: koelkast kapot!

Direct de eerste dag laat Pieter ons iets heel bijzonders zien: 14 leeuwen hebben een giraffe geveld. Er komt een doordringende lucht van het kadaver af, maar de leeuwen zijn in de 'zevende hemel'.

Restaurant de Giraffe, dag 2: gieren

De meeste leeuwen liggen hijgend en puffend uit te buiken.
Er wordt gegaapt, gesnurkt en soms een beetje geruzied.......... Sommige leeuwinnen liggen gelukzalig te kroelen met hun prooi. Een mannetjesleeuw wordt begroet door een welp. De meeste leeuwen liggen nog steeds hijgend
en puffend uit te buiken naast het kadaver.
De gieren zitten in de omringende bomen te wachten, totdat zij een keer aan de beurt zijn.

Restaurant de Giraffe, dag 3 : vliegen en maden

We gaan nu voor de laatste keer naar de leeuwen. De stank is ondertussen niet meer te harden.
De kop van de giraffe is een grijnzende schedel geworden.

De leeuwen lijken het nog steeds lekker te vinden. Maar wij gruwelen van de aanblik en de penetrante geur..........

Na deze confrontatie met de dood vindt onze tracker het tijd voor een grapje.........Als we een olifantenkeutel passeren, vraagt Pieter aan Goodman of de keutel vers is, Goodman springt van zijn stoeltje af en steekt zijn vinger in de keutel. Dan stopt hij zijn vinger in zijn mond en zegt dat het
van een vrouwtjesolifant is, want het smaakt zoet en niet zuur. Wij kijken vol verbazing toe en hebben niet door dat hij ons voor de gek houdt: hij stak een andere vinger in zijn mond.

Relaxing Time!!!


Na de ochtendgamedrive en ontbijt hebben we alle tijd om te relaxen in de whirlpool en te genieten
van de zon, die, ondanks dat het hier nu herfst is, behoorlijk heet aanvoelt. Behalve de gamedrives doen we ook een 'walking safari". We moeten achter elkaar aanlopen en mogen niet praten. Het lijkt heel spannend, maar er gebeurt weinig, totdat we een 'Mozambician spitting cobra' ontmoeten. Dreigend beweegt hij zijn kop heen en weer. We moeten stil staan, mogen geen geluid maken, anders kan hij aanvallen. Deze slang is dodelijk. Onder de indruk van de 'walking safari' wandelen we het pad naar de 'Earth Lodge' weer op. De laatste avond dineren we in de wijnkelder van Sabi Sabi Earth Lodge. Na drie dagen is het tijd om weer richting de Tree Houses Pezulu te rijden, waar we onze reis zullen afsluiten. Door het Krugerpark rijden we de inmiddels voor ons bekende weg naar het 'Guernsey Conservancy'.

Pezulu Jackelberry Treehouse

Bij Pezulu worden we hartelijk verwelkomd door de Belgische Claudine en installeren we ons in ons nieuwe onderkomen voor de komende dagen: 'Jackelberrytreehouse' in de Jackelberryboom.
Deze boomhut is wat primitiever dan de hut in de huilboerboom. We moeten een stukje omhoogklauteren om naar de badkamer te gaan. Het is even wennen dat er kikkers tegen je handdoek geplakt zitten.
Ze bespringen je als je je wilt afdrogen. En die kikkers zijn heeeeel koud!!! Om zes uur in de ochtend worden we wakker van geluiden. Een grote bruine spin rent zenuwachtig heen en weer op een balk. We horen gerommel ergens achter ons hoofd bij het plafond en we besluiten te gaan kijken.
We lopen naar buiten en ja hoor!!!
Een bushbaby zit tegen de dakrand en kijkt ons nieuwsgierig en met grote ogen aan.
Bushbaby’s kunnen hun ogen niet bewegen en om de afstand in te schatten en goed te kunnen kijken, moeten ze kun kop bewegen.
We zijn net op tijd: ze komen juist te voorschijn met een grote geeuw, waarbij ze een mooie rij witte tandjes laten zien.
Ze zijn dus net wakker.
Dat de bushbaby's echt in ons huisje wonen, blijkt de volgende dag: vroeg in de ochtend worden onze spullen doorzocht. Ze rommelen in de plastic zakken die we bij ons hebben.
Behalve dit geluid horen we buiten geknaag en gewapper van oren. We besluiten naar buiten te gaan en zien zes giraffen. Drie van de zes zijn gaan zitten, maar zodra wij ze benaderen staat de een na de ander op. We kunnen ze erg dicht naderen en filmen. De grootste is erg nieuwsgierig en speelt met ons een spel van soms een stapje vooruit en soms achteruit. Hij kijkt ons aan en is heel erg nieuwsgierig.
Het is echt komisch om te zien!!!
's Nachts horen we leeuwen brullen en barst een hevig onweer los. De regen maakt alles drijfnat, we hebben een beetje lekkage en door de hevige flitsen doen we geen oog meer dicht: we zitten toch in de hoogste boom! En bliksemafleiders, daar doen ze hier niet aan.
Gelukkig blaast de wind de bui na een tijdje verder en vallen we in een diepe slaap.

Garden of Eden


Vanuit Pezulu maken we verschillende excursies en zo belanden we voor een lunch bij
The Garden of Eden, waar het goed toeven is!!!
De tuin staat vol met tropische planten.
En ook vegetariërs kunnen hier perfect lunchen! De lasagna is hier heerlijk. Na de lunch rijden we door naar een topattractie in Hoedspruit:

Jessica!!!!!


Ze weegt een ton, houdt van rooibosthee en krijgt geregeld aromatherapie-massage.
Jessica is niet alleen bekend in de Zuid Afrikaanse provincie Limpopo, maar ook in de rest van de wereld.
Ze is verschillende keren op de BBC en bij National Geographic te zien geweest en laatst was ze nog op het jeugdjournaal. Zelfs Oprah is al in de show bij Jessica geweest!!!
De eigenaars, Tonie en Shirley Joubert, vonden haar (nog met haar navelstreng) tijdens een overstroming in 2000 in de Blyderivier bij hun huis.
Ze zwemt gewoon vrij rond in de rivier en heeft al vrienden gemaakt met andere nijlpaarden, die hier stroomafwaarts wonen. Haar dag wordt gevuld met eten, bezoekers vermaken en zwemmen. Jessica slaapt graag binnen in huis, maar ze heeft al een bed en 2 stoelen gebroken, dus de toegang tot het huis wordt nu even beperkt. Jessica's hobby's zijn verder klassieke muziek luisteren en tv kijken.
En natuurlijk houdt ze ook van hippo hop!
Ze eet 90 kilo per dag. Haar dieet bestaat voornamelijk uit hondenbrokken, aardappelen, sla en mais.
Ze drinkt 20 liter rooibosthee per dag en ook koffie gaat er vlotjes in. Wat een heerlijk dier, ze zwemt een beetje rond in de rivier, legt haar kop op de steiger, je mag haar aaien, masseren, kussen, ze heeft lange neusharen en houdt meer van vrouwen dan van mannen.
Nadat we haar hondenbrokken hebben gegeven, komt Tony, haar 'vader', ons begroeten.
Jessica heeft ook haar buien: ze kan van het ene op het andere moment driftig worden.
Daarom moeten we een formulier tekenen dat we van gerechtelijke stappen zullen afzien,
zelfs al Jessica op ons gaat zitten.
We mogen onze schoenen uitdoen en ik mag met mijn voeten haar kop optillen.
Mannen mogen dat niet doen. Jessica heeft zo haar voorkeur en blijft toch een wild dier.......
en een vrouwtje.

Hoedspruit

Hoedspruit ligt aan de voet van de Drakensbergen in de provincie Limpopo.
Het is een leuk klein stadje met een heel mooi winkelcentrum: Kamogelo, waar we een typich
Zuid Afrikaanse lekkernij kopen: koeksisters. Het zijn in honing gedrenkte gekrulde oliebollen.
Voor de lunch nemen we een pizza, belegd met avocado en pompoen en een Savannah Dry.
Onderweg naar Pezulu zit een familie bavianen te picknicken aan de kant van de weg. Lekker eigenwijs!!!

Moholoholo

Vanuit Pezulu brengen we een bezoekje aan Moholoholo. Hier worden wilde dieren opgevangen die bijvoorbeeld gewond zijn geraakt, beesten die te dicht bij de bewoonde wereld hun territorium hebben of welpjes die hun moeder kwijt zijn geraakt. Zij worden verzorgd en uiteindelijk weer terug in het wild gezet. Helaas zitten hier ook een heleboel dieren die niet meer terug de natuur in kunnen, waaronder leeuwen, honingdassen, cheeta's, wilde honden en diverse roofvogels. Deze dieren vormen een belangrijk onderdeel in de educatie van de lokale bevolking. Het zijn de 'ambassadeurs' van Moholoholo.
We komen twee tamme neushoorntjes tegen van 7 maanden oud. Ze worden graag op hun buik gescrubd, omdat ze daar zelf niet bij kunnen. Met hun oogjes dicht laten ze zich door ons verwennen. We verwonderen ons over de vreemde anekdotes.
Zo wordt er verteld over het territorium van de cheeta en de luipaard. Je kunt zo’n dier nooit zomaar terugplaatsen in de natuur, want hij moet een eigen territorium kunnen maken. Daarom wordt een luipaard niet teruggezet in het Krugerpark, maar gewoon in de bosjes bij Hoedspruit.
Toch een beetje een griezelig idee!!

Als we even later een wandeling maken, wordt er een cheeta uit zijn kooi gehaald, hij gaat op een tafeltje liggen en we mogen hem allemaal aaien. Hij is zacht, heeft een enorme en indrukwekkende staart, mooie “tranen” langs zijn ogen (dient als een soort zonnebril) en hij ligt knoeperhard te spinnen. Hij vindt de aandacht duidelijk heerlijk. Met stiekem ietsje meer interesse bekijkt hij de kinderen in het gezelschap. Kinderen mogen niet zonder volwassenen aaien. Na afloop krijgt hij een handje vlees.
We krijgen uitleg over kaïnisme bij vogels: er worden twee eieren gelegd, slechts één van de twee kuikens blijft in leven. Bromvogels (boven) leggen eens in de negen jaar een ei in een grote boom.
Die hoge bomen worden steeds vaker geveld door de vele olifanten, dus is de bromvogel met uitsterven bedreigd. In Moholoholo is hiervoor een oplossing bedacht: de tweede eieren worden opgevangen,
apart uitgebroed en de puberbromvogels worden weer teruggezet in de families.
We zien twee jonge leeuwen die Cory, de verzorger, begroeten als hij in de kooi gaat.
Ze bespringen hem en willen spelen. Ze zijn 7 maanden oud en de ranger kan ze nog maar net aan.
Bij de gieren mogen we naar binnen in hun enorme kooi. Ze zijn indrukwekkend groot. We kunnen ze van heel dichtbij bekijken. Na een laatste blik op alle grote poezen rijden we terug naar Pezulu.

Khamai Reptile Centre

In dit reptielencentrum worden voornamelijk slangen opgevangen die uit huizen van bange bewoners worden gehaald. Zuidafrikanen zijn doodsbang voor slangen.

We treffen hier de zwarte en de groene mamba’s. Het is mating time dus een gekronkel van staarten.
Romantisch!!!!

Behalve slangen worden ook grotere reptielen opgevangen, vaak ook nadat ze slachtoffer
van het verkeer zijn geworden.

Indrukwekkend gebitje!!!

En natuurlijk gedragen we ons echt als toerist en moeten we de stuisvogels voeren, die heel brutaal aan zelfbediening doen als je naar hun zin niet vlot genoeg bent.

Boottocht over de Blyderivier


De Blyde River Canyon is een van de hoogste kloven van de wereld. De Canyon strekt zich uit over een lengte van maar liefst 30 kilometer en de hoogte is een imposante 700 meter.
Wij maken een boottocht over de Blyderivier. Tijdens deze tocht passeer je de beroemde "Drie rondavels". Dit zijn enorme rotspartijen die vanuit de verte wel wat op rondavels lijken. Rondavels is de naam van de traditionele hutten van de Xhosa-stam.
De "Drie rondavels" zijn gevormd door erosie van zacht gesteente, dat onder een ' kap' van harder gesteente ligt.
Hierdoor lijkt het alsof de daken van de 'rondavelhutten' boven de canyon uittorenen. Een erg mooi gezicht.

Wild bekijken vanuit een microlightvliegtuigje!!!


Omdat onze ballontocht niet door kan gaan vanwege de wind, besluiten we een microlighttochtje
te maken. We vliegen 20 minuten in twee vliegtuigjes en zien leeuwen, waterbokken, kudu’s, zebra’s, gnoes en giraffen.

Met een luchtballon over de savanne

Maar niets is veranderlijker dan het weer: twee dagen later kunnen we toch
de geplande ballontocht maken!

Op een onmogelijk vroeg tijdstip rijden we een eind de dirtroad af en komen
bij de open vlakte vanwaar onze ballon vertrekt.
De ballon wordt al gevuld met warme lucht. Het is indrukwekkend om te zien! We landen op een vliegveldje, waar ook twee jachtluipaarden zijn uitgezet om de baan wildvrij te houden.
Gelukkig voor ons zijn ze op het moment van onze landing net boodschappen doen.

De Waterval

We bezoeken de waterval bij de Blyderivier en proberen spinnen te ontdekken in de enorme spinnenragen.

In razend tempo de Panoramaroute

Eigenlijk moeten we flink vaart maken om op tijd in Johannesburg te arriveren, maar we besluiten
toch nog 'even' de Panoramaroute te doen.
We stoppen even bij de drie rondavels en rijden dan door naar Graskop, waar we bij 'Harry's Pancakes' de lekkerste pannenkoek eten die we ooit hebben geproefd. Daarna rijden we in één ruk naar het vliegveld in Johannesburg.

Het was een geweldige vakantie!!!!

Els & Robert

Locaties
Tinga Lodge
Sabi Sabi Earth Lodge
Pezulu Treehouses

Jessica, het tamme nijlpaard
Bekijk de filmpjes van Jessica op YouTube:
Jessica the Hippo
Jessica op Animal Planet
Jessica a Hippo Kissed me

Schrijf een review

Gemiddelde waardering:  Gemiddelde waardering: 5 (2)

Schrijf een recensie of beoordeling over dit reisverslag en verdien tot 50 terug op de volgende reis die je via OneStop-Travel boekt!

Zuid-Afrika reisverslag review, beoordeling

krijg nog meer zin...

529-09-2012 door Jeroen en Bettina
 5 sterren

Wat een mooi reisverslag

507-04-2012 door Mike
 5 sterren

Beste mensen, wat is dit mooi. Je moet er even wat tijd voor uittrekken, maar dan word je meegevoerd in jullie vakantie naar Zuid-Afrika en Krugerpark.
Dit is het mooiste Zuid-Afrika reiverslag dat ik ooit heb gezien. Complimenten.

Wil je ook zo'n reis maken?
Wil je ook zo'n reis maken?
Dit is een reis die speciaal voor ons is samengesteld.
Wil je ook zo'n reis naar Zuid-Afrika op maat? Stuur ons dan even een mail voor meer informatie!

 

 

Naar Boven

Weersverwachting
Weersverwachting
Johannesburg
Weeronline.nl - Meer weer in Johannesburgweeronline.nl Altijd jouw weer

Wil je ook zo'n reis maken?
Wil je ook zo'n reis maken?
Dit is een reis die speciaal voor ons is samengesteld. Wil je ook zo'n reis naar Zuid-Afrika op maat? Stuur ons dan even een mail voor meer informatie!

Zuid-Afrika Reizen vergelijken Zuid-Afrika vakantie aanbiedingen vergelijken
Zuid-Afrika vakantie aanbiedingen vergelijken